De
zachte ochtendlucht
van
ademende bomen,
struiken
en bloemen,
zo verfrissend en ontroerend,
alsof het zand van
klaas vaak
uit
mijn ogen weggeblazen wordt,
het eerste vogelgeluid
dat
door de ether vibreert
en mijn hart laat tintelen
alsof ik jouw
stem
na
een lange tijd weer
eindelijk
hoor,
het heeft de eerste bladzijden
van
ons boek van vandaag
in een optimistisch perspectief gezet,
mijn
denkgolven vanaf de eerste seconde
dat
ik wakker werd
in de juiste richting gezet,
om die redenen
voel
ik me nu goed,
daarom ben ik
een
ochtendmens.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten