Plots
was daar die man
bij
gebrek aan een naam
de
schaduwman
hij
kijkt gedwee
streng
naar benee
naar
de Hosta
die
helemaal is kaalgevreten
door
de slakken
die
je ’s nachts hoort smakken
ondertussen
lijkt hij te slapen
ik
wil hem niet doen ontwaken
met
het verstrijken van de dag
gaat
hij meer en meer over stag
zijn
hoofd zakt dieper en dieper neer
komt
meer en meer in dromensfeer
stilletjes
fluister ik
slaap
wel lieve schaduwman
een
middagdutje kan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten